Yazmak, benim için her zaman bir savunma biçimiydi; bazen bir halkı, bazen bir insanı, bazen de unutulmaya yüz tutmuş bir hakikati savunmak... Yıllar önce kalemimi elime aldığımda, coğrafyalar ötesi bir sızının peşine düşmüştüm.

"Biz Burada Kalacağız" dediğimde, mazlum Filistin halkının o onurlu direnişini, dünyanın sağır kaldığı o kuşatılmışlığı anlatmaya çalışmıştım. O da bir "Tutuklu" kitabıydı; ancak orada parmaklıklar bir milletin gökyüzüne çekilmişti.

2017'de, henüz medyanın gözü o topraklara bu kadar dönmemişken, oradaki feryadı kayıtlara geçirmek benim için bir haysiyet meselesiydi. Zaman geçti, yollar değişti ama tanıklık yükü omuzlarımdan hiç inmedi.

Şimdi ise bakışlarım, uzak ufuklardan daha dar, daha gri ve daha sessiz koridorlara dönüyor. Bu kez, bizzat içinden geçtiğim, havasını soluduğum, turnikelerinin sesini ezberlediğim bir dünyanın kapılarını aralıyorum: "Tutuklu Günler."